Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Τί δεν καταλαβαίνετε; (Μέρος πρώτο)

Η γη διατόμων ή διατομίτης ή Kieselguhr είναι ένα ορυκτό φυτικής προέλευσης. Σχηματίζεται από την συσσώρευση ενός τεράστιου αριθμού απολιθωμένων διατόμων.
Η γη διατόμων έχει αποδειχθεί θαυματουργό διηθητικό μέσο λόγω της ελαφρότητάς
της, του πορώδους της και της μοναδικής κυψελοειδούς δομής της, που την κάνει ιδανική για τη χρήση αυτή.
Επειδή έχει εγγενή σταθερότητα και δεν περιέχει υπολείμματα ξένων συστατικών, η γη
διατόμων είναι ιδανική στις επεξεργασίες, που χρειάζονται ένα υψηλό βαθμό καθαρότητας (π.χ. τρόφιμα, ποτά και φάρμακα).
Μόνο ένας μικρός αριθμός ορυχείων γης διατόμων σε όλο το κόσμο μπορεί να προσφέρει την ποιότητα και πιστότητα της πρώτης ύλης, που απαιτείται για την παραγωγή διηθητικών μέσων.
Ένα τέτοιο ορυχείο βρίσκεται στην Ισλανδία στην εκπληκτικής ομορφιάς λίμνη Μυβατν. Στη χώρα αυτή υπάρχει το μεγαλύτερο παγκοσμίως πράσινο κόμμα και όμως έχουν καταφέρει να συνδυάσουν την εξόρυξη πολύτιμων υλικών με άπειρο σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον.Αυτή είναι η σπουδαία Ισλανδία και η λίμνη  με τη γη διατόμων

Συχνά πυκνά διαβάζω αναρτήσεις για προδότες, Τσολάκογλου,  νεοναζί και βλέπω επίσης φωτογραφίες των αρχηγών των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στην Κυβέρνηση με στολές με αγκυλωτό σταυρό. Είναι δεκάδες χιλιάδες οι αναφορές που γίνονται από πολίτες ότι η Κυβέρνηση ενσυνείδητα ασκεί βία στην κοινωνία, ότι σκοτώνει κόσμο, οδηγεί επί τούτου στην εξαθλίωση και στην ανεργία εκατομμύρια ανθρώπους, ότι είναι ηθική αυτουργός σε αυτοκτονίες. Λένε ότι όλα αυτά τα κάνουν οι δουλοπρεπείς Μερκελιστές, επειδή άμεσος σκοπός τους είναι να οδηγήσουν το κοσμάκη στην απόγνωση.
Μια μερίδα ατόμων μονότονα επαναλαμβάνει κατηγορώντας όχι μόνον τους κυβερνώντες, αλλά και τους Συριζέους που δεν είναι υπέρ της επιστροφής στη δραχμή,  ότι τάχα υπάρχει ο περήφανος άλλος δρόμος να ζήσουμε με τα δεδομένα του παρελθόντος και τρανταχτό και φωτεινό παράδειγμα γι΄αυτό είναι η αντίσταση των Ισλανδών στις επιταγές τους διεθνούς τραπεζικού συστήματος.

Ας δούμε όμως αν είναι έτσι τα πράγματα και αν το παράδειγμα της Ισλανδίας έχει έστω και την παραμικρή ομοιότητα ή έστω μικρή αναλογία με το Ελληνικό πρόβλημα, ώστε αυτά που έγιναν εκεί να μπορούν με επιτυχία και προς όφελος των αδύναμων (και όχι όσων κερδοσκοπούν στην κατάρρευση της χώρας) να μεταφερθούν εδώ.

Η Ισλανδία είναι μια πολύ μικρή σε έκταση χώρα με έναν πληθυσμό τριακοσίων χιλιάδων κατοίκων, ήτοι όσο ο πληθυσμός Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας. Θεωρεί κάποιος λογικός άνθρωπος ότι είναι δυνατόν με ευκολία αυτά που έγιναν σε μια μικροσκοπική χώρα να εφαρμοσθούν σε μία χώρα πολύ μεγαλύτερη σε έκταση και με 36 φορές μεγαλύτερο πληθυσμό; Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε, ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Η Ισλανδία είχε τη στιγμή της κρίσης το δικό της νόμισμα, το οποίο μπόρεσε με μιας να υποτιμήσει με αποτέλεσμα ο πολύ ήδη ισχυρός εξωστρεφής τομέας της οικονομίας της να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο, δίνοντας μεγάλες ανάσες στη χειμαζόμενη Ισλανδική οικονομία. Η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα και είναι αφελές να θεωρούμε ότι μία οικονομία με ελάχιστες έως ανύπαρκτες εξαγωγές θα μπορούσε να μην καταρρεύσει ολοκληρωτικά σε περίπτωση μετάβασης σε νέο νόμισμα. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε,  ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.

Μόνον από τις πάμφθηνες μορφές ενέργειας (υδροηλεκτρική και γεωθερμική) η Ισλανδία είναι ουσιαστικά ενεργειακά αυτάρκης, αφού καλύπτει με τις εναλλακτικές αυτές μορφές ενέργειας το 99% των τεράστιων λόγων κλιματολογικών συνθηκών αναγκών της σε ηλεκτρισμό και το απίστευτο 70% των όλων ενεργειακών της αναγκών. Μόνο και μόνο από αυτό το γεγονός η Ισλανδία διαθέτει μια εξαιρετική βάση για αυτόνομη και αυτοδύναμη και μη απόλυτα εξαρτώμενη από τις χρηματοπιστωτικές και άλλες αγορές οικονομία. Σε αντίθεση με την Ισλανδία η κατάσταση στην Ελλάδα στον ενεργειακό τομέα είναι τραγική. Με τον βρώμικο λιγνίτη σαν βασικό καύσιμο και με πλήρη εξάρτηση από το πετρέλαιο και από το φυσικό αέριο, η Ελλάδα είναι μια πλήρως από τις αγορές εξαρτώμενη ενεργειακά χώρα. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε,  ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Το κατά κεφαλή εισόδημα στην Ισλανδία είναι 38.000 χιλιάδες δολάρια, ενώ στην Ελλάδα ήταν κατά πολύ χαμηλότερο, ακόμα και πριν την έναρξη της οικονομικής κρίσης. Οι διαφορές αμέσως αμέσως είναι τεράστιες. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε,  ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Το Ισλανδικό ακαθάριστο προϊόν είναι περίπου 14 δις δολάρια και οι εξαγωγές της 5,3 δις δολάρια. Δηλαδή οι ετήσιες  εξαγωγές της καταλαμβάνουν το απίστευτο νούμερο του  38% περίπου του ετήσιου ΑΕΠ της χώρας, όταν το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα ήταν πριν από την έναρξη της κρίσης πολύ κάτω από το 10% και μόνον τελευταία ο λόγος αυτός βελτιώθηκε λόγω της αύξησης των εξαγωγών και της μείωσης του Ελληνικού ΑΕΠ. Μόνο και μόνο από αυτό τα περιθώρια ελιγμών και επιλογής πολιτικών εκ μέρους της Ισλανδίας είναι τεράστια, ενώ της Ελλάδας μηδενικά εάν δεν επιθυμούμε την πλήρη κατάρρευση της χώρας. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε,  ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Η μικροσκοπική Ισλανδία έχει ξεπεράσει το γίγαντα Μεγ. Βρετανία σε αλιευτικό στόλο και σε αλίευση στον Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό!!! Ένα εκατομμύριο εκατόν εξήντα χιλιάδες τόννους ψάρια αλίευσαν και πούλησαν οι Ισλανδοί. Οι Ελληνες είμαστε ελλειμματικοί ακόμα και στα γεωργικά προϊόντα. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Η Ισλανδία έχει μία πολύ ισχυρή βιομηχανία και επιχειρήσεις βιοτεχνολογίας. Η Ελλάδα πριν από την κρίση είχε το μεγαλύτερο ποσοστό κατανάλωσης και το μικρότερο παραγωγής από κάθε άλλη προηγμένη χώρα. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε,  ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Οι εξαγωγές της Ισλανδίας υπερτερούν των εισαγωγών της. Εχει εμπορρικό πλεόνασμα!! Σε αντίθεση η Ελλάδα είχε πριν από την κρίση ένα τερατώδες έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της, μη διαχειρίσμο. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Το δημόσιο χρέος της Ισλανδίας ήταν απόλυτα βιώσιμο, αφού ήταν μηδαμινό πριν μερικά χρόνια (μόνον 20% επί του ΑΕΠ) σε αντίθεση με το Ελληνικό που ξεπερνούσε και πριν ακόμα από την κρίση το 100%. Τί δεν καταλαβαίνετε; Αλλά, αν ακόμα δεν καταλάβατε,  ας πάμε παρακάτω σε άλλα ακόμα πιο σημαντικά.
Ουσιαστικά η κρίση της Ισλανδίας προκλήθηκε από την κατάρρευση των τραπεζών και όχι από τον υπερδανεισμό του Κράτους και τα δίδυμα τεράστια ελλείμματα  όπως στην περίπτωση της χώρας μας. Η Ισλανδία είχε και έχει μια ισχυρή οικονομία με έντονο εξαγωγικό χαρακτήρα, ενώ η επίπλαστη ανάπτυξη της Ελλάδας στηριζόταν στην υπερκατανάλωση με τη σειρά της στηριζόταν σε δανεικά. Τί δεν καταλαβαίνετε; Είστε ακόμα τόσο ηλίθιοι που δεν αντιλαμβάνεσθε ότι τα δεδομένα είναι τελείως διαφορετικά;
Και όμως παρ΄όλα αυτά το παράδειγμα της Ισλανδίας θα μπορούσε να γίνει ένα φωτεινό μονοπάτι για του Ελληνες. Όχι για τις ανοησίες κάποιων που νομίζουν ότι η Ελλάδα μπορεί να παραμείνει στα προηγούμενα επίπεδα της οικονομικής ευμάρειας της προηγούμενης δεκαετίας (και ότι αυτό δεν συμβαίνει λόγω κάποιων προδοτών), αλλά για το πώς θα μπορέσουμε να ανατρέψουμε την κατάσταση. Με έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την αξιοποίηση του  ορυκτού μας πλούτου. Με ενδυνάμωση της πρωτογενούς μας παραγωγής. Τον τουρισμό, τις υπηρεσίες. Την αξιοποίηση του μεγάλου πλεονεκτήματος που έχουμε, που είναι ο πολιτισμός μας, οι ομορφιές μας, το κλίμα και κυρίως το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Ο δρόμος είναι δύσβατος, αλλά τελικά και κυριολεκτικά ο μόνος που μπορούμε να ακολουθήσουμε αν θέλουμε να ομοιάσουμε με τους Ισλανδούς
Αυτά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου